INFOdoradca+ Informacje o zawodach - Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej


INFOdoradca+ Informacje o zawodach

to materiały zawierające przede wszystkim: opis zawodu, opis kompetencji zawodowych, odniesienie do sytuacji zawodu na rynku pracy i możliwości doskonalenia zawodowego, a także możliwości zatrudnienia osób niepełnosprawnych w zawodzie.

Opisy zawodów powstają w ramach projektu „Rozwijanie, uzupełnienie i aktualizacja informacji o zawodach oraz jej upowszechnienie za pomocą nowoczesnych narzędzi komunikacji – INFODORADCA+". Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój, Oś priorytetowa II Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji, Działanie 2.4 Modernizacja publicznych i niepublicznych służb zatrudnienia oraz lepsze dostosowanie ich do potrzeb rynku pracy.

Więcej informacji o projekcie na stronie infodoradca.edu.pl
Lista 1000 zawodów opisywanych w projekcie INFODORADCA+

INFOdoradca+ Informacje o zawodach

Radiesteta

Kod: 516901

7. Słownik

Nazwa pojęciaDefinicja pojęcia
Awans zawodowy

Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje awansu – pionowy oraz poziomy. Awans pionowy oznacza zmianę stanowiska na wyższe w hierarchii przedsiębiorstwa/organizacji oraz przyznanie wyższego wynagrodzenia i poszerzenie uprawnień, np. awans polegający na osiągnięciu wyższego stopnia wymagań formalnych w policji, w wojsku, mianowanie na wyższy stopień – awans nauczycielski. Awans poziomy oznacza zmianę stanowiska niepociągającą za sobą zmiany pozycji pracownika w hierarchii firmy, np. objęcie dodatkowego stanowiska przez pracownika, powierzenie nowych zadań, rozszerzenie uprawnień i zakresu podejmowanych decyzji.

Czynności zawodowe

Są to działania podejmowane w ramach zadania zawodowego i dające efekt w postaci realizacji celu przewidzianego w zadaniu zawodowym.

Edukacja formalna

Kształcenie realizowane przez publiczne i niepubliczne szkoły oraz inne podmioty systemu oświaty, uczelnie oraz inne podmioty systemu szkolnictwa wyższego, w ramach programów, które prowadzą do uzyskania kwalifikacji pełnych oraz kwalifikacji nadawanych po ukończeniu studiów podyplomowych (zgodnie z ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym) albo kwalifikacje w zawodzie (zgodnie z przepisami oświatowymi).

Edukacja pozaformalna

Kształcenie i szkolenie realizowane w ramach programów, które nie prowadzą do uzyskania kwalifikacji pełnych lub kwalifikacji właściwych dla edukacji formalnej.

Efekty uczenia się

Wiedza, umiejętności oraz kompetencje społeczne nabyte w procesie uczenia się (w ramach edukacji formalnej, edukacji pozaformalnej lub poprzez uczenie się nieformalne).

Europejskie Ramy Kwalifikacji (ERK)

Przyjęta w Unii Europejskiej struktura i opis poziomów kwalifikacji umożliwiające porównanie kwalifikacji uzyskiwanych w różnych państwach. W ERK wyróżniono 8 poziomów kwalifikacji opisywanych za pomocą efektów uczenia się (wiedza, umiejętności i kompetencje). ERK stanowi układ odniesienia do krajowych ram kwalifikacji w tym do PRK.

Kody niepełnosprawności

Są symbolami rodzaju schorzenia, które ma decydujący wpływ na to, do jakich prac osoba niepełnosprawna może być kierowana, a do jakich nie powinna ze względu na jej zdrowie i skuteczność pracy na danym stanowisku. Podstawowe kody niepełnosprawności:

01-U upośledzenie umysłowe,

02-P choroby psychiczne,

03-L zaburzenia głosu, mowy i choroby słuchu,

04-O choroby narządu wzroku,

05-R upośledzenie narządu ruchu,

06-E epilepsja,

07-S choroby układu oddechowego i krążenia,

08-T choroby układu pokarmowego,

09-M choroby układu moczowo-płciowego,

10-N choroby neurologiczne,

11-I inne, w tym schorzenia: endokrynologiczne, metaboliczne, zaburzenia enzymatyczne, choroby zakaźne i odzwierzęce, zeszpecenia, choroby układu krwiotwórczego,

12-C całościowe zaburzenia rozwojowe.

Kompetencje społeczne

Jest to rozwinięta w toku uczenia się zdolność kształtowania własnego rozwoju oraz autonomicznego i odpowiedzialnego uczestniczenia w życiu zawodowym i społecznym, z uwzględnieniem etycznego kontekstu własnego postępowania.

Kompetencje kluczowe

Są to kompetencje (połączenie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych) potrzebne w życiu zawodowym i pozazawodowym oraz do bycia aktywnym obywatelem, integracji społecznej i zatrudnienia. Na potrzeby opracowania informacji o zawodach wyróżniono 9 kompetencji, które zostały wybrane i pogrupowane ze zbioru 15 kompetencji kluczowych wyodrębnionych w Międzynarodowym Badaniu Kompetencji Osób Dorosłych - Projekt PIAAC, prowadzonym cyklicznie przez OECD.

Kompetencja zawodowa

Jest to układ wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych niezbędnych do wykonywania, w ramach wydzielonego zakresu pracy w zawodzie zestawu zadań zawodowych. Posiadanie jednej lub kilku kompetencji zawodowych powinno umożliwić zatrudnienie, na co najmniej jednym stanowisku pracy w zawodzie.

Kwalifikacja

Oznacza zestaw efektów uczenia się w zakresie wiedzy, umiejętności oraz kompetencji społecznych nabytych w edukacji formalnej, edukacji pozaformalnej lub poprzez uczenie się nieformalne, zgodnych z ustalonymi dla danej kwalifikacji wymaganiami, których osiągnięcie zostało sprawdzone w procesie walidacji oraz formalnie potwierdzone przez uprawniony podmiot certyfikujący. W Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji wyodrębniono 4 rodzaje kwalifikacji: pełne, cząstkowe, rynkowe i uregulowane.

Polska Rama Kwalifikacji (PRK)

Opis ośmiu wyodrębnionych w Polsce poziomów kwalifikacji odpowiadających odpowiednim poziomom Europejskich Ram Kwalifikacji, sformułowany za pomocą ogólnych charakterystyk efektów uczenia się dla kwalifikacji na poszczególnych poziomach, ujętych w kategoriach wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych.

Potwierdzanie kompetencji

Jest to proces polegający na sprawdzeniu, czy kompetencje wymagane dla danej kwalifikacji zostały osiągnięte. Terminy o podobnym znaczeniu: „walidacja”, „egzaminowanie”. Proces ten prowadzi do certyfikacji - wydania przez upoważnioną instytucję „dyplomu”, „świadectwa”,

„certyfikatu”.

Sektorowa Rama Kwalifikacji (SRK)

Opis poziomów kwalifikacji funkcjonujących w danym sektorze lub branży; poziomy Sektorowych Ram Kwalifikacji odpowiadają odpowiednim poziomom Polskiej Ramy Kwalifikacji.

Sprawności sensomotoryczne

Są to sprawności związane z funkcjonowaniem narządów zmysłów (wzroku, słuchu, smaku, powonienia, dotyku) oraz narządu ruchu (sprawność rąk, precyzja ruchów rąk, sprawność nóg, koordynacja wzrokowo-ruchowa itp.).

Stanowisko pracy

Jest to miejsce pracy w strukturze organizacyjnej, np. przedsiębiorstwa, instytucji, organizacji, w ramach którego pracownik wykonuje zadania zawodowe stale lub okresowo. Do prawidłowego wykonywania zadań na danym stanowisku pracy konieczne jest posiadanie wiedzy, umiejętności oraz kompetencji społecznych właściwych dla kompetencji zawodowych wyodrębnionych w zawodzie.

Tytuł zawodowy

Jest przyznawany osobie, która udowodniła, że posiada określony zasób wiedzy i umiejętności potrzebny do wykonywania danego zawodu. W niektórych grupach zawodowych (technicy, lekarze, rzemieślnicy) istnieją ustawowo zadekretowane nazwy i hierarchie tych tytułów, podczas gdy w innych nie ma takich systemów. Przykładowo tytuły zawodowe uzyskiwane w szkołach i placówkach oświaty to: robotnik wykwalifikowany i technik, w rzemiośle: uczeń, czeladnik, mistrz, w kulturze fizycznej: trener, instruktor, menedżer sportu.

Umiejętności

Jest to przyswojona w procesie uczenia się zdolność do wykonywania zadań i rozwiązywania problemów właściwych dla dziedziny uczenia się lub działalności zawodowej.

Uprawnienia zawodowe

Oznaczają posiadanie prawa do wykonywania czynności zawodowych (zawodu), do których dostęp jest ograniczony poprzez przepisy prawne przewidujące konieczność posiadania odpowiedniego wykształcenia, spełnienia wymagań kwalifikacyjnych lub innych dodatkowych wymagań.

Uczenie się nieformalne

Uzyskiwanie efektów uczenia się poprzez różnego rodzaju aktywność poza edukacją formalną i edukacją pozaformalną, w tym poprzez samouczenie się i doświadczenie uzyskane w pracy.

Walidacja

Oznacza sprawdzenie, czy osoba ubiegająca się o nadanie określonej kwalifikacji, niezależnie od sposobu uczenia się (edukacja formalna, pozaformalna i uczenie się nieformalne) tej osoby, osiągnęła wyodrębnioną część lub całość efektów uczenia się wymaganych dla tej kwalifikacji.

Wiedza

Jest to zbiór opisów obiektów i faktów, zasad, teorii oraz praktyk przyswojonych w procesie uczenia się, odnoszących się do dziedziny uczenia się lub działalności zawodowej.

Wykształcenie

Oznacza rezultat procesu kształcenia w zakresie ogólnym i specjalistycznym, charakteryzowany na podstawie:

  • poziomu wykształcenia odpowiadającego poziomowi ukończonej szkoły (np. wykształcenie: podstawowe, gimnazjalne, ponadpodstawowe, ponadgimnazjalne, czeladnicze, policealne, wyższe (pierwszy, drugi i trzeci stopień),
  • profilu wykształcenia (ukończonej szkoły) lub dziedziny wykształcenia (kierunek lub kierunek i specjalność ukończonej szkoły wyższej lub wyższej szkoły zawodowej).
Zadanie zawodowe

Jest to logiczny wycinek lub etap pracy w ramach zawodu o wyraźnie określonym początku i końcu wykonywany na stanowisku pracy. Na zadanie zawodowe składa się układ czynności zawodowych powiązanych jednym celem, kończący się określonym wytworem, usługą lub istotną decyzją. W wyniku podziału pracy każdy zawód różni się wykonywanymi zadaniami, na które składają się czynności zawodowe.

Zawód

Jest to zbiór zadań zawodowych wyodrębnionych w wyniku społecznego podziału pracy, wykonywanych przez poszczególne osoby i wymagających odpowiednich kwalifikacji i kompetencji (wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych), zdobytych w wyniku kształcenia lub praktyki. Wykonywanie zawodu stanowi źródło utrzymania.

Zintegrowany System Kwalifikacji (ZSK)

Wyodrębniona część Krajowego Systemu Kwalifikacji, w której obowiązują określone w ustawie standardy opisywania kwalifikacji oraz przypisywania poziomu Polskiej Ramy Kwalifikacji do kwalifikacji, zasady włączania kwalifikacji do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji i ich ewidencjonowania w Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji (ZRK), a także zasady i standardy certyfikowania kwalifikacji oraz zapewniania jakości nadawania kwalifikacji.

Informacje o ZSK są dostępne pod adresem: https://www.kwalifikacje.gov.pl/

Zintegrowany Rejestr Kwalifikacji (ZRK)

Rejestr publiczny prowadzony w systemie teleinformatycznym, ewidencjonujący kwalifikacje włączone do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji. Informacje o ZRK są dostępne pod adresem: https://rejestr.kwalifikacje.gov.pl/

Lp.

Nazwa pojęcia

Definicja

Źródło

1. BHP radiestety

Zbiór technik i działań chroniących radiestetę w trakcie wykonywanej pracy przed wpływem szkodliwego promieniowania stref geopatycznych. Do najważniejszych należą:

  • pomiary kontrolne (sił witalnych i poziomu energii),
  • techniki regenerujące siły witalne i poziom energii,
  • techniki oczyszczające,
  • techniki zabezpieczające,
  • właściwy dobór sprzętu radiestezyjnego do różnego rodzaju zadań,
  • stosowane techniki wykonywania pracy.

Zwyczajowo przyjmuje się, że bezpieczny czas ciągłej pracy radiestety nie powinien przekraczać 20 minut, po których powinna nastąpić krótka przerwa na regenerację.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie: Królicki Z.: Radiestezja stosowana czyli teoria i praktyka radiestezji. Ravi, Łódź 1994; Matela L.: Radiestezja. Nauka, praktyka, ochrona przed szkodliwym promieniowaniem. Dom Wydawniczo-Księgarski KOS, Katowice 1996

2. Biopole

Ciało energetyczne człowieka (aura), posiadające warstwową strukturę, w którym odbywa się przepływ energii życiowej i jej wymiana ze środowiskiem zewnętrznym. Biopole i jego własności wyczuwane jest przez radiestetów, bioenergoterapeutów i naturopatów.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie: Ulman R.R.: Świetlisty człowiek. Wtajemniczenie we współczesne uzdrawiania. Wydawnictwo ATEA, Warszawa 2002

3. Ekran radiestezyjny

Urządzenie zwane też moderatorem, odpromiennikiem, neutralizatorem, które swoimi właściwościami i oddziaływaniem ma zdolność skutecznego zmniejszania istniejących radiacji geopatycznych, a tym samym poprawy warunków organizmów żywych. Urządzenia te można podzielić na 3 grupy ze względu na sposób działania:

  • przegrody odbijające lub odchylające radiacje,
  • urządzenia pochłaniając mające właściwości absorpcyjnie,
  • ekrany interferencyjne wykorzystujące w swoim działaniu zjawisko interferencji, czyli zasadę nakładania się fal.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie:

„Metoda testowania ekranów radiestezyjnych”

http://www.radiesteci.pl/assets/metoda-testowania-11.pdf

„Słownik Radiestety”

http://www.radiesteci.pl/słownik-radiestety.html#d3

[dostęp: 31.03.2019]

4. Neutralizowanie

Łagodzenie i wytłumianie szkodliwych promieniowań w strefie geopatycznej do poziomu optymalnego dla dobrostanu organizmów żywych. Do neutralizowania używa się ekranów radiestezyjnych lub metod naturalnych. Zwyczajowo funkcjonują nazwy: ekranowanie lub odpromieniowanie.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie:

„Metoda testowania ekranów radiestezyjnych”

http://www.radiesteci.pl/assets/metoda-testowania-11.pdf

„Słownik Radiestety”

http://www.radiesteci.pl/słownik-radiestety.html#d3

[dostęp: 31.03.2019]

5. Potencjał energetyczny

W odniesieniu do ciała człowieka określa poziom energii życiowej. Mierzony jest przez radiestetów w skali Bovisa. Potencjał energetyczny (wibracja zdrowego człowieka) wynosi od 6600 do 8000 jednostek. Poniżej 6600 jednostek radiesteta powinien pracę przerwać i zregenerować swoje siły witalne. Pomiar poziomu energii jest jednym z elementów kontrolnych składających się na BHP radiestety.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie: Ulman R. R.: Świetlisty człowiek. Wtajemniczenie we współczesne uzdrawiania. Wydawnictwo ATEA, Warszawa 2002

6. Siły witalne

Parametr mierzony przez radiestetów w skali procentowej zmieniający się w czasie. 0% oznacza całkowitą utratę sił witalnych a 100% pełen ich zasób. W trakcie wykonywanie pomiarów radiestezyjnych siły witalne spadają. Przyjmuje się, że poniżej 80% radiesteta powinien prace przerwać i zregenerować swoje siły witalne. Pomiar sił witalnych jest jednym z elementów kontrolnych składających się na BHP radiestety.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie:

Ulman R. R.: Świetlisty człowiek. Wtajemniczenie we współczesne uzdrawiania. Wydawnictwo ATEA, Warszawa 2002

7. Stan równowagi energetycznej

Dotyczy ciała energetycznego człowieka (biopola). Jest to stan, w którym przepływ energii życiowej jest niezaburzony. Stan ten utożsamiany jest ze stanem zdrowia organizmów żywych oraz ich dobrostanem.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie: Ulman R. R.: Świetlisty człowiek. Wtajemniczenie we współczesne uzdrawiania. Wydawnictwo ATEA, Warszawa 2002

8. Strefa geopatyczna

Obszar wyznaczony przez radiestetę, w obrębie którego występują szkodliwe promieniowania.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie:

„Słownik Radiestety”

http://www.radiesteci.pl/słownik-radiestety.html

[dostęp: 31.03.2019]

9. Strefa korzystna

Obszar wyznaczony przez radiestetę, w obrębie którego nie występują szkodliwe promieniowania. Strefa korzystna sprzyja odpoczynkowi, regeneracji i prawidłowemu funkcjonowaniu człowieka.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie:

„Metoda testowania ekranów radiestezyjnych”

http://www.radiesteci.pl/assets/metoda-testowania-11.pdf

„Słownik Radiestety”

http://www.radiesteci.pl/słownik-radiestety.html#d3

[dostęp: 31.03.2019]

10. Strefa zaburzeń energetycznych

Strefa ciała energetycznego człowieka (biopola), w której występują anomalia w przepływie energii życiowej zwane często blokadami, powodując „upływanie” energii życiowej lub nadmierne jej gromadzenie. Są wyczuwalne przez radiestetów, bioenergoterapeutów i naturopatów. Utożsamiane są z chorobami lub złym samopoczuciem. Strefa może powstawać na skutek wielu czynników patogennych, między innymi na skutek długotrwałego przebywania człowieka w strefach geopatycznych.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie: Ulman R.R.: Świetlisty człowiek. Wtajemniczenie we współczesne uzdrawiania. Wydawnictwo ATEA, Warszawa 2002

11. Szkodliwe promieniowania (oddziaływań)

Szereg odziaływań występujących w środowisku energetycznym odczuwanych, rozpoznawanych i mierzonych przez radiestetę. Do najczęściej występujących promieniowań (radiacji) naturalnych należą:

  • C – cieki podziemne (tzw. żyły wodne),
  • G – Deformacji geologicznych (w tym uskoków),
  • M – złóż mineralnych,
  • R – Promieniowania sieciowe (ruszt globalny Hartmanna, siatka diagonala Currego, pola wirowe),
  • TR – tzw. „plamy radioaktywne” – zjawiska towarzyszące radioaktywności,
  • Występują również promieniowania sztuczne:
  • K – promieniowania kształtu,
  • N – naprężeń konstrukcyjnych,
  • S – symboli,
  • EM – promieniowań towarzyszących zjawiskom elektromagnetycznym.

Termin „promieniowanie” jest potocznie używanym zapożyczeniem stosowanym przez analogię do zjawisk radiestezyjnych. Bywa też zamiennie używany jako „oddziaływanie”.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie: Łazowski W.: Fizyka zjawisk radiestezyjnych: teoria i praktyka. Studio Astropsychologii Jeszcze Lepsze Jutro, Białystok 2016

12. Środowisko energetyczne

Ogół czynników energetycznych odczuwanych i rozróżnianych przez radiestetę, występujących na określonej przestrzeni lub w strefie, mających wpływ na jakości życia i rozwoju osobnika lub populacji danego gatunku.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie: Polak S.: Radiestezja natura i zdrowie. Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, Warszawa 2017

13. Świadek radiestezyjny

Przedmiot lub substancja, która zgodnie z zasadami śladu wykazuje promieniowanie radiestezyjne takie, jak osoba lub rzecz, którą reprezentuje. Jako świadek radiestezyjny stosowane są najczęściej: zdjęcie, włos, naskórek, paznokieć, fragment odręcznego pisma, rękawica lub inna część garderoby (przed wypraniem), albo próbka materii, będącej przedmiotem badań.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie:

Słownika Radiestety

http://www.radiesteci.pl/słownik-radiestety.html#d5

[dostęp: 31.03.2019]

14. Teleradiestezja

Metoda badań zjawisk radiestezyjnych na odległość, nieograniczona w czasie i przestrzeni. Jest dziedziną poszukiwań, stale wspomagającą radiestezję. Wymaga głębokiej koncentracji, dużej wiedzy oraz dobrego przygotowania się do każdych badań. W pracach teleradiestezyjnych wykorzystuje się „świadka”, mapy, plany, zdjęcia, szkice, tablice anatomiczne itp. Wszelkie materiały pomocnicze służą wyłącznie do skupienia myśli, a ich wybór zależy od celu, który zamierza się osiągnąć.

Słownik Radiestety

http://www.radiesteci.pl/słownik-radiestety.html#d5

[dostęp: 31.03.2019]

15. Układanie kamieni

Tradycyjna metoda neutralizacji stref geopatycznych stosowana na etapie budowy domu. Wywodzi się z dawnej tradycji układania kamienia węgielnego. Metoda polega na wykorzystaniu zjawiska polaryzacji kamienia. W odwołaniu do dawnej tradycji budowlanej mówi się o „ciepłe” lub „zimnej” stronie kamienia. Odpowiednio spolaryzowane kamienie (otoczaki) ustawia się w płaszczyźnie pod przyszłą podłogą „ciepłą stroną” (+) do góry. Ułożone w ten sposób kamienie tworzą przegrodę neutralizującą strefy geopatyczne.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie:

https://www.astromagia.pl/artykuly/spij-jak-kamien

[dostęp: 31.03.2019]

16. Wrażliwość radiestezyjna

Cecha oznaczająca zdolność do odczuwania bodźców energetycznych pochodzących ze środowiska energetycznego. Wrażliwość radiestezyjna jest predyspozycją zawodową dla radiestety. Dla skutecznego wykonywania zawodu wskazane jest wrażliwość dobra lub bardzo dobra.

Definicja opracowana przez zespół ekspercki na podstawie: Słownik Radiestety

http://www.radiesteci.pl/słownik-radiestety.html#d5

[dostęp: 31.03.2019]

Partnerzy

Na skróty

 Przejdź na górę