Doradca 2000 - Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej


Nagłówek

Doradca 2000

Kompozytor

Kod: 265204
Inna nazwa zawodu: nie występują

Środowisko pracy

materialne środowisko pracy

Kompozytora zasadniczo pracuje w swojej pracowni, najczęściej mieszczącej się w mieszkaniu. Do jej wyposażenia należy na ogół instrument - przeważnie klawiszowy (pianino, fortepian, syntezator, czyli klawiszowy instrument elektroakustyczny itp.), biblioteka partytur, nut i książek, które mogą być potrzebne do pracy. Większość kompozytorów posługuje się jeszcze ołówkiem czy piórem i pisze na papierze nutowym, ale coraz częściej zaczynają posługiwać się komputerem, który też staje się fragmentem wyposażenia pracowni kompozytorskiej. Komputer łączy w sobie funkcje maszyny do pisania nut i urządzenia wspomagającego sam proces komponowania (łatwość wykonywania szkiców, próbne wydruki nut itp.); w połączeniu z syntezatorem umożliwia np. wstępne odtworzenie skomponowanych fragmentów w brzmieniu przypominającym docelowe (np. orkiestrę, chór lub konkretny zestaw instrumentów)

Część pracy kompozytora, tj. sprawdzanie w praktyce i korekta (możliwa, choć nie zawsze potrzebna) rezultatu pracy, odbywa się na próbach i koncertach, a zatem w przypadku kompozytorów muzyki poważnej - w salach koncertowych, operach, kościołach, pałacach, studiach radiowych itp., a w przypadku kompozytorów muzyki rozrywkowej - w salach koncertowych, studiach radiowych i telewizyjnych, amfiteatrach, domach kultury, halach sportowych, nawet stadionach i podobnych obiektach, przeznaczonych dla większej widowni.

warunki społeczne

Praca kompozytora jest prawie całkowicie indywidualna. Jeśli nie realizuje on zamówienia (na którego treść może mieć pewien wpływ) lub nie pisze muzyki użytkowej (filmowej, teatralnej, radiowej, telewizyjnej, reklamowej itp.), ma całkowitą swobodę w kształtowaniu muzyki względem obsady wykonawczej, formy i czasu trwania, stylistyki, techniki kompozytorskiej, konwencji (poważna, rozrywkowa), gatunku (solowa, kameralna, symfoniczna, elektroakustyczna opera, balet itp.) czy przeznaczenia (np. pedagogiczna, okolicznościowa). Kontakty zawodowe z innymi ograniczają się prawie wyłącznie do sytuacji, kiedy przygotowuje się wykonanie muzyki: wówczas jej twórca może (bo nie musi) brać udział w próbach. Jest to szczególnie istotne przed prawykonaniem utworu, kiedy muzycy mogą mieć różnego rodzaju wątpliwości (np. odnośnie szczegółów wykonawczych, bądź interpretacyjnych), które niekiedy miarodajnie może rozstrzygnąć jedynie kompozytor. W ten sposób tworzy się zgodny z jego intencjami wzorzec interpretacyjny. Nierzadko zdarza się, że kompozytor współpracuje z wykonawcą (wykonawcami) jeszcze przed skomponowaniem utworu. Poznaje wówczas jego indywidualny warsztat i możliwości, co na ogół korzystnie wpływa na rezultaty artystyczne. W przypadku muzyki rozrywkowej często się zdarza, że kompozytor sam jest czynnym muzykiem-instrumentalistą lub wokalistą - wtedy na ostateczny kształt utworu wpływają jego własne doświadczenia interpretacyjne. W dziedzinie muzyki poważnej tylko nieliczni jej kompozytorzy wykonują ją sami jako soliści lub dyrygenci.

warunki organizacyjne

Czas pracy kompozytora zwykle zależy wyłącznie od niego samego, może więc zajmować się twórczością w dowolnych porach dnia i nocy, wedle upodobania. Koncerty odbywają się zazwyczaj późnym popołudniem, wieczorem, a niekiedy w godzinach nocnych, próby zaś na ogół w ciągu dnia.

Partnerzy

Na skróty

 Przejdź na górę